پیشگیری از زخم پای دیابتی

شکل ۱ — تعیین گروه خطر IWGDF در بیمار دیابتی بدون زخم فعال و برنامه‌ی مراقبت و غربالگری متناسب با آن.

ارزیابی برای بیمار:زهرا کریمی

معاینه‌ی پای بیمار دیابتی بدون زخم فعال

موارد موجود را علامت بزنید. پرسش اصلی: آیا علائم/نشانه‌های بیماری شریان محیطی (PAD) و/یا از دست دادن حس محافظتی (LOPS) وجود دارد؟

پرسش اصلی فلوچارت

عوامل تعیین‌کننده‌ی گروه خطر

در صورت عدم وجود هیچ‌یک از موارد، بدون انتخاب ادامه دهید.

معیار ورود: بیمار دیابتی بدون زخم فعال؛ پرسش کلیدی وجود PAD و/یا LOPS است.
گروه ۰ (خطر بسیار کم): غربالگری سالانه از نظر نوروپاتی، PAD، زخم، پینه و ضایعات پیش‌زخمی.
گروه ۱ (خطر کم): PAD یا LOPS به‌تنهایی — غربالگری هر ۶ تا ۱۲ ماه.
گروه ۲ (خطر متوسط): LOPS+PAD، یا دفورمیتی + PAD، یا دفورمیتی + LOPS — غربالگری هر ۳ تا ۶ ماه.
گروه ۳ (خطر زیاد): PAD یا LOPS به‌همراه سابقه زخم، آمپوتاسیون یا ESRD — غربالگری هر ۱ تا ۳ ماه.
در همه‌ی گروه‌های ۱ تا ۳: از روش آزادسازی عصب برای پیشگیری از زخم پا استفاده نشود.

گروه خطر IWGDF (۰ تا ۳)، فاصله‌ی زمانی غربالگری و چک‌لیست مراقبت استاندارد و آموزش بیمار

IWGDF: International Working Group on the Diabetic Foot
PAD: Peripheral Artery Disease
LOPS: Loss of Protective Sensation
ESRD: End Stage Renal Disease
** شامل مباحثی است که توسط توصیه‌های دستورالعمل پوشش داده نشده و از محتوای متن دستورالعمل برای شفاف‌سازی و درک بهتر استفاده شده است.