تشخیص و مدیریت بیماری شریان محیطی (PAD)

شکل ۴ — ارزیابی بالینی و آزمون‌های غیرتهاجمی، تعیین احتمال PAD، طبقه‌بندی WIfI و تصمیم برای مشاوره و ریواسکولاریزاسیون.

ارزیابی برای بیمار:مریم احمدی

گانگرن یا زخم پا؟

تشخیص بیماری شریان محیطی در فرد مبتلا به دیابت

احتمال کم PAD: ABI بین ۰٫۹ و ۱٫۳، TBI ≥ ۰٫۷۵، AP ≥ ۱۰۰ mmHg، TP ≥ ۶۰ mmHg و امواج تری/بای‌فازیک.
احتمال زیاد PAD: هر یک از ABI < ۰٫۹ یا > ۱٫۳، TBI < ۰٫۷۵، AP < ۱۰۰، TP < ۶۰ یا امواج مونوفازیک/عدم وجود امواج.
در احتمال زیاد، از سیستم WIfI برای تخمین احتمال بهبودی و خطر قطع عضو استفاده شود.
مشاوره اورژانسی جراح عروق: ABI < ۰٫۴، AP < ۵۰، TP < ۳۰، TcPO2 < ۲۵، امواج مونوفازیک/عدم امواج، عفونت/آبسه یا گانگرن.
قبل و بعد از ریواسکولاریزاسیون: درمان ضدپلاکت و تصویربرداری از آئورت تا پا (DSA، CDUS، MRA، CTA).

احتمال PAD بر اساس ABI/TBI/AP/TP/امواج داپلر، مرحله WIfI با خطر قطع عضو و نیاز به ریواسکولاریزاسیون، و فوریت مشاوره جراح عروق

ABI: Ankle-Brachial Index — TBI: Toe-Brachial Index
AP: Ankle Pressure — TP: Toe Pressure — TcPO2: Transcutaneous Oxygen Pressure
CWD: Continuous Wave Doppler — GSV: Great Saphenous Vein
DSA / CDUS / MRA / CTA
* شامل مباحثی است که توسط توصیه‌های دستورالعمل پوشش داده نشده‌اند؛ با این وجود از محتوای متن دستورالعمل برای شفاف‌سازی استفاده شده است.